Vertrouw je spiegelbeeld niet

De vrouw in de spiegel glimlachte een seconde te laat. Uitsluitend vertrouwend op haar visuele geheugen als illustrator, past Cleo de door slapeloosheid veroorzaakte gaten in haar herinnering aan elkaar en vormt ze uit versnipperde herinneringen stapels schetsen. Hoe meer ze tekent, hoe duidelijker de ‘tweede versie’ van haarzelf in de spiegel wordt. Haar ‘cheatcode’ is geen superkracht – het is een professionele vaardigheid om compositie, belichting en minuscule details te reconstrueren. Het nadeel? Hoe erger haar slapeloosheid wordt, hoe meer haar geheugen uiteenvalt, waardoor de ‘waarheid’ die ze vastlegt dreigt te worden vervormd door haar eigen trauma.